نام محصول جدید گروه بهمن که در کلاس سدان‌های خانوادگی کوچک یا جمع‌وجور دسته‌بندی می‌شود، اینووی ENVOY گذاشته شده است و به‌دلیل اشتراکات مدیریتی که بعد از خصوصی‌سازی ایران‌خودرو بین گروه بهمن و این شرکت به‌وجود آمده است، ظاهرا قرار شده گروه ایران‌خودرو هم سدان اینووی را روی خط‌تولید بیاورد.

مورد عجیب این خودرو چند هویتی بودن آن به لحاظ طراحی است. به‌شکلی که بسیاری از فعالان بازار و صنعت‌خودرو به صراحت ظاهر آن را نه چندان زیبا و یا حتی زشت توصیف می‌کنند و این خودرو را کپی‌برداری کامل از جلوپنجره خودروهای لکسوس و یا محصولات جدید هایما می‌دانند و چراغ‌های عقب این خودرو کاملا مشابه محصولات سدان چانگان طراحی شده است. از طرفی عکس‌های منتشرشده از این خودرو نشان می‌دهد پشت برخی نمونه‌های عرضه‌شده در بازار «بهمن» درج شده است و در برخی دیگر نیز عنوان IKCO که نشان تجاری ایران‌خودرو است به‌چشم می‌خورد. اتفاقی که چندان با سلیقه خریداران و طرفداران خودروهای سدان همخوانی نداشته و به‌خودی خود افت تقاضا را برای این مدل خودرو به‌همراه داشته است.

با ورود به کابین این خودرو با کپی‌برداری دیگری مواجه می‌شویم. با این حال درصورت مقایسه سبک طراحی این سدان جدید گروه بهمن با FMC 511 می‌توان پی به شباهت‌های بسیاری بین این دو مدل برد که دلیل آن اقتصادی بودن این دو خودرو در میان محصولات چانگان است. به‌طور کلی این سبک طراحی تا حد زیادی مشابه برخی محصولات چینی مونتاژی نظیر نمای داخلی تیگو ۷ پرو و ام‌وی‌ام X55 پرو است که از لحاظ نحوه چینش عناصر طراحی و فرم کلی پوسته داشبورد شباهت زیادی به یکدیگر دارند. در این سبک طراحی از نمایشگر مالتی‌مدیا به‌صورت ایستاده در بالای داشبورد استفاده شده است. به‌منظور حفظ پیوستگی طراحی، دریچه‌های تهویه جانبی در دو طرف به یکدیگر ارتباط پیدا می‌کنند. پوسته داشبورد نیز حالتی لایه‌لایه دارد و غربیلک‌فرمان بزرگ و نسبتا زیبا نیز مقابل راننده قرار می‌گیرد. دریچه‌های تهویه میانی شمایل کشیده و نسبتا باریک دارند و پنل تهویه با کلیدهای مخصوص آن نیز در بخش زیرین این قسمت قرار می‌گیرند.

قرار است بهمن اینووی یا ایران‌خودرو اینووی با دو نوع مشخصات فنی روانه بازار ایران شود. طبق اطلاعات منتشرشده تاکنون، گروه بهمن تنها نسخه هیبرید این خودرو را تولید می‌کند؛ ولی ایران خودرو علاوه‌بر نسخه هیبرید به تولید مدل بنزینی نیز می‌پردازد که با توجه به پیچیدگی تکنولوژی مدل هیبرید در مقابل قیمت پایین‌تر و نگهداری فنی راحت‌تر مدل بنزینی، احتمالا نسخه بنزینی تیراژ بالاتری داشته باشد و در جمع مشتریان داخلی با استقبال مناسب‌تری هم روبه‌رو شود. در نسخه هیبرید یک پیشرانه ۱.۵ لیتری تنفس‌طبیعی را داریم که در کنار یک پیشرانه برقی سیستم هیبرید را تشکیل می‌دهند. این دو موتور به صورت ترکیبی نهایت قدرت ۲۲۲ اسب‌بخار و نهایت گشتاور ۳۱۲ نیوتون‌متر را تولید می‌کنند. قدرت از طریق جعبه‌دنده DHT به چرخ‌های جلو می‌رسد و این خودرو با فناوری هیبرید خود مصرف سوخت کمتر از ۵ لیتر به ازای هر ۱۰۰ کیلومتر دارد و شتاب کمتر از ۸ ثانیه را در اختیار راننده قرار می‌دهد. اما در نسخه بنزینی پیشرانه آشنای TU5 پلاس را زیر کاپوت داریم که در محصولاتی مثل تارا و پژو ۲۰۷ هم به‌کار می‌رود. پیشرانه ۱.۶ لیتری که ۱۱۳ اسب‌بخار قدرت و ۱۴۴ نیوتون‌متر گشتاور را را تولید می‌کند و قدرت از طریق جعبه‌دنده ۶ سرعته دوکلاچه تر (WDCT) به چرخ‌های جلو می‌رسد. این همان گیربکسی است که قرار است در آینده‌ای نه‌چندان دور در باقی محصولات ایران‌خودرو مثل تارا، ری‌را و حتی پژو ۲۰۷ هم مورد استفاده قرار بگیرد. نسخه هیبرید قرار است توسط هر دو خودروساز به‌تولید برسد؛ اما نسخه بنزینی تنها توسط ایران‌خودرو عرضه خواهد شد.

این خودرو رقبایی چون تارا اتومات، شاهین اتومات، بیجینگ U5 پلاس و کی‌ام‌سی ایگل دارد که می‌توان گفت این خودرو از لحاظ ظاهری از تمامی رقبا ساده‌تر به‌نظر می‌رسد و در بازار به‌لحاظ زیبایی خریداران رقبای این خودرو را ترجیح می‌دهند. البته نه تنها از لحاظ ظاهری بلکه این خودرو از تمام رقبای ذکرشده در بازار قیمت بالاتری دارد. مولفه‌ای که در شرایط فعلی بازار خودرو برای مردم بسیار مهم است. البته باید گفت شاید برخی رقبای اینووی در بازار از نظر خدمات پس از فروش چندان موفق نباشند؛ اما اینووی هم در کشور به دلیل محدودیت دسترسی به قطعات یدکی هیبرید، نبود زیرساخت مناسب برای خدمات هیبریدی در برخی مناطق کشور، کمبود امکانات ایمنی و ظرفیت بار کم درمقایسه با برخی رقبای سدان، کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد و از زمان ورود این خودرو به بازار، استقبال چندان خوبی از آن به‌عمل نیامده است.